Nieuws:

::: Hoofdmenu ::: Astrologie ::: Chin. astrologie :::  Tarot ::: Lenormand ::: Engelen ::: Orakels ::: Sjamanisme ::: Wicca ::: Numerologie ::: Bioritme ::: eCards ::: WebShop ::: Nieuwsbrief ::: Live consult :::

Hoofdmenu

Bloemenzee

Gestart door Pink, oktober 07, 2006, 11:52:52 AM

Pink

Goedemorgen allemaal,

Ik ga op reis en zit niet in, maar op de kop van de trein. We rijden door een berglandschap en er zijn  flarden mist. Ik voel de mistdruppels op mijn gezicht, ze voelen zo zacht als satijn. De mistflarden vormen vervolgens rechte lijnen, evenwijdig aan maar wel voor de trein uit. En om en om buigen ze af naar links, naar rechts, naar links, naar rechts, net of ze een weg voort me banen.

En uit elke flard komt een hand die langzaam overgaat in een lotusbloem. Lotusbloemen in alle kleuren van het spectrum die vervolgens langzaam wegzweven richting de bergen. De bergen worden bedekt met bloemen en vormen zo een prachtig kleurenspel.

Genietend kijk ik naar deze bloemenzee terwijl ik mijn weg vervolg, totdat ik wakker word.

Pink

lilith

Zooooo, jij gaat wel snel hé, zo in vliegende vaart door het leven heen. Leef je nu als een sneltrein?
Zittend als een voerman op de kop van een trein, alsof je hem zelf bestuurd.

Ik zelf krijg hier ook een blij gevoel van, er wordt van bovenaf zo goed voor je gezorgd, je gaat snel maar blijft op het juiste pad.
Jouw pad, je krijgt op tijd de dingen te zien die je moet zien, en ik krijg iets als
god bless you
En dan die kadootjes [bloemen] van de kosmos, één en al harmonie.
Ik weet niet goed hoe ik dit benoemen kan, misschien zijn er ook wel geen woorden voor.

Volgens mij heb jij de hele dag nog nagenietend aan deze droom gedacht.
wees jezelf, er zijn al genoeg anderen

Ricca

#2
Lieve Pink,

Dank je voor het delen van alweer een prachtige droom. Ik heb sterk het gevoel dat deze te maken heeft met datgene waar je op dit moment mee bezig bent, het herdenken van het overlijden van je vader, her-belevingen, her-inneringen en verwerking. De mistdruppels als satijn op je gezicht. Zachte tranen... verzachtende tranen... helend verdriet.

De trein rijdt over een spoor, d.w.z. hij volgt een vastliggende route. Afdwalen is er even niet bij. Je wordt vanzelf op de juiste koers gehouden. Dit is een traject van je levensweg waar je niet omheen kunt, alleen dóórheen kunt. En je ervaart dat op een heel bewuste manier: óp de trein in plaats van erin.

Het feit dat je óp de trein zit, op een hoger niveau, laat op zich ook al zien dat het om herbelevingen gaat. De tweede ronde van verwerking. Het is natuurlijk ook niet één moment dat je herdenkt, maar het hele traject naar je vaders overgang, van dag tot dag, van uur tot uur en tenslotte waarschijnlijk van minuut tot minuut - allemaal uitgebeeld door de afbuigende mistflarden, die ook iets ritmisch hebben dat wijst op het verstrijken van tijd. Elke mistflard een herinnerd moment van verdriet of pijn, van medeleven, van ontroering, van verzet, van eerbied, van heimwee, van dankbaarheid... Allemaal al gevoeld vorig jaar, maar toen onontkoombaar vermengd met het voorbereiden van de uitvaart en het besef van wat er allemaal nog meer op je af zou komen... Het is moeilijk om geheel in het heden te blijven als je daar steeds uit losgerukt wordt door toekomstdingen, regeldingen... En daarom is de eerste jaargedachtenis zo mooi en ook zo belangrijk. De details zijn nog vers en je hebt nu alle rust en gelegenheid om ze een definitief plekje te geven... als lotusbloemen op de bergen van je innerlijke landschap. De ervaringen zijn nu goed zoals ze zijn. Je hoeft straks ook geen moeite meer te doen om ze vast te houden, want ze blijven mooi. En met het verstrijken van de tijd steeds minder gebonden aan data, tijden of plaatsen...

Het afbuigen van de flarden zie ik ook als je een weg banen. Vrij baan maken om door te kunnen gaan. Je zit per slot ook op een baanvak (van de trein). De hand die uit elke flard verschijnt en verandert in een lotusbloem, doet me aan Bekers Aas denken, een geschenk van liefde. En lotusbloemen staan voor de schoonheid die uit het donker omhoog groeit en zich voor het licht opent. Alles bij elkaar zie ik in de droom het met liefde transformeren van je verdriet tot iets wondermoois. En je vergeet niet hiervan te genieten. :)

Ik wens je veel liefde en licht voor het laatste stukje van je traject,
Ricca
From Ricca with Love

Pink

#3
Lieve Lilith en Ricca,

Dank voor de prachtige interpretaties en ik herken veel in beiden.

Lilith, mijn neven en nichten noemen me TT (Tante Tornado) omdat ik altijd minstens met drie dingen tegelijk bezig ben. Ik ben inderdaad een gezegend mensenkind en daar ben ik heel dankbaar voor.

En Ricca, ik viel stil toen ik je interpretatie net las. Door de mistflarden had ik zelf de link naar papa al gelegd vooral ook omdat in onze "afscheidsdroom" paps verdween in een gouden nevel.
Het feit dat de eerste jaargedachtenis van papa's overgang samenvalt met de verhuizing van mama naar een nieuwe woning, geeft een extra dimensie omdat we mijn ouderlijk huis hebben opgeruimd. En overal kwam je stukjes papa en stukjes jeugd tegen.

Er zullen niet zo heel veel spullen meegaan want mama heeft veel nieuw gekocht. Het nieuwe huis is kleiner dus veel meubels waren te groot.  Maar samen met mijn zussen en hun dochters hebben we van alle gordijnen, beddespreien en wat nog meer van stof is een grote quilt gemaakt. Het patroon bevat elementen van het leven van papa en mama samen.  En er zitten bloemen van trouwjurk en uniform in. We hebben er vanmiddag de laatste hand aan gelegd en onze signatuur erop gezet. Zo heeft mama straks in haar nieuwe huis toch nog een stukje "thuis".

En alhoewel het maken van deze quilt een heidens karwei was, staat ze ook symbool voor een hoop liefde en veel gezellige zussen zondagmiddagen, quiltend en snotterend her-inneringen ophalen.

En nu lopen de tranen weer over mijn wangen.

:-* Pink

Palomino

Lieve Pink,

Wat een geweldig en gezellig idee, om al die herinneringen aan elkaar te naaien...het zal vast en zeker een memorabele quilt zijn geworden... :)

Liefs,
Palomino
Geluk is ook zoeken naar betekenis op de momenten dat het leven het minst betekenisvol en hopeloos lijkt.

Ricca

Ja, wat een prachtig idee, zo'n quilt. :D

Liefs,
Ricca
From Ricca with Love