Forum Index > Dromen

Wolfskleuren en blauwe adelaar-tattoos

<< < (2/10) > >>

Ricca:
Hi Pink,

Ja, ik ben een weegschaal en het element lucht zie ik in de droom terug in de adelaars en de vogels in de tuin, in de keel (plek van de kop van de adelaars), het hele gebied van de longen zelfs (ook min of meer twee vleugels), het zingen van het tweetal en het voor een deel verstaan van de vreemde taal.
Wat Happyme zei over dat de adelaars van binnenuit zijn gekomen, voelt goed.


--- Citaat van: Happyme ---Wat ik zo grappig vind is dat je het idee hebt dat zij jou hebben uitgekleed om de tattoo te zetten.
--- Einde van citaat ---

Dat was niet het helderste moment in mijn droom. ;D 

Liefs van Ricca

Pink:
Hallo Ricca,

Een eerste korte impressie.  De energie van de Aarde is aan verandering onderhevig. De scheidslijnen tussen de verschillende dimensies in ons bestaan worden voor iedereen dunner en vervagen daarmee. Ik vind het daarom niet verwonderlijk dat je in je droom een "oude bekende" in de vorm van je vader tegenkomt.

Bij de tattoo's moest ik direct aan de term "blauwdruk" denken. Het gereedschap dat tot je beschikking staat bij het doorleven van je Aardse ervaring.  En nu de Aarde letterlijk transparanter wordt, komt het naar buiten. Het spel tussen lucht en water. Ik kan me voorstellen dat je in de wolken bent.

Meer volgt later. Ik ga nu genieten van het prachtige weer en de voedselvoorraad voor de vogels in mijn tuin aanvullen. Wie weet wat ze me te vertellen hebben.

Pink

Happyme:

--- Citaat van: Ricca op februari 11, 2012, 10:49:29 am ---het element lucht zie ik in de droom terug in de adelaars en de vogels in de tuin, in de keel (plek van de kop van de adelaars), het hele gebied van de longen zelfs (ook min of meer twee vleugels), het zingen van het tweetal en het voor een deel verstaan van de vreemde taal.

--- Einde van citaat ---

Je hebt er zoveel verstand van dat het bijna tot kunst verheven mag worden wil je echt tot diepere inzichten en betekenissen komen. Maar dat maakt het voor mij juist zo leuk om iets voor je te mogen doen. Wat ik in de droom heb ontdekt, aan verrassing is Blauwe Aardelaar.


Want volgens mij is het een Blauwe aarde laar.... blauwe aarde open plek, inderdaad, of open lucht, of open.... chakra's, misschien?  ;)


Ik ga nog lekker verder  :P

Pink:
Goedemorgen Ricca,

Het gedrag van de wolven in de verschillende dromen trekt je aandacht, wil je ergens van bewust maken, van een bepaald gevoel (de Maan, de badkamer). Als ik die lijn doortrek naar deze droom, dan denk ik dat aan je wordt gevraagd om te kijken naar de wijze waarop je de verbinding met anderen aangaat.  Een vader is het patroon waarop we onze latere relaties baseren. Als je dit patroon begrijpt en kunt loslaten, krijgen relaties een andere dimensie.  Het is zomer( een bloeiende periode), je vader zorgt goed voor zichzelf (hij houdt graag de tuin op orde), jij hebt dit bewustzijn volledig her-innerd en de tijd is rijp om de stap naar een volgende dimensie te maken. Dit wordt bevestigt door het feit dat jij in de keuken staat (het zorgend deel in jezelf).

In de woonkamer ontmoet je een onbekende man en vrouw. Het eerste woord dat bij deze figuren in mij opkwam was “Wisdomkeepers”.   Jij concludeert dat ze blijkbaar door de openstaande tuindeuren naar binnen zijn gekomen. Ik denk dat ze de deuren tussen woonkamer (binnenwereld) en tuin (buitenwereld) voor je hebben geopend. Voorstellen is niet nodig want de wisdomkeepers zijn er altijd dedicated voor je geweest (zilvergrijs als symbool voor toegewijd zijn aan).

Je vader is weg maar zijn plaats is ingenomen door twee tattoo’s.  De plaats vind ik opvallend, het hart-long gebied, in de chinese filosofie de middelste Dantian,  het gebied van emotie en relatie.  De afbeelding, de adelaar representeert dat het gaat om boodschappers uit het onbewuste (wisdomkeepers).  De kop op je keel, je mag de boodschap gaan uitdragen. De poten op je maag, de boodschap wordt gevoed door jou. De sterke vleugels van de adelaar kunnen je dragen. Het is niet voor niets dat de vleugels zich uitstrekken om je schouders. 

Je vindt de afbeelding niet mooi maar ook niet lelijk. Voor mij een teken dat je afbeelding inderdaad uit je diepste zijn ontstaat. Dat wat uit diepste zijn komt, is zonder oordeel. De kleur van de tattoo wijst ook in deze richting. Lapis als symbool voor universele energie. Maar ik zie ook wel een connectie met engelenenergie.

Je weet dat de tattoo’s zijn gezet door de Wisdomkeepers maar je kunt je niet herinneren wanneer en met een licht gevoel van gêne besluit je dit na te vragen.  Beneden aangekomen (op een dieper niveau van bewustzijn) is deze vraag echter niet nodig.  De wisdomkeepers zingen een lied voor je. In eerste instantie komt de klank je niet bekend voor maar later, als je meer afgestemd raakt , resoneer je op dezelfde frequentie als de wisdomkeepers en kan je ze verstaan. Je voelt de trilling in je vingers. Er is iets getransformeerd en je hebt het in je vingers.

Als ik kijk naar het beeld van de staande man naast de vrouw, leg ik direct de associatie naar Jozef en Maria die op deze wijze naast de kribbe van Jezus hebben gestaan. Volgens mij gaat het dus om het wakker maken van het Christusbewustzijn. Als dat wakker is, is het ook direct een deel van je denken en handelen (de vogels die meezingen). 

Ik kan me dan ook goed voorstellen dat je in de wolken was met deze droom. Bij het lezen en doorvoelen van de droom had ik hetzelfde gevoel. Terwijl er tegelijkertijd ook dat moment was van, OJ, durf ik dit wel, kan ik dit wel.
 
Pink

Happyme:
Een versie die iets makkelijker leesbaar is, heb ik onderin geplaatst.

De boven kijk met open vizier

Een blauwe aarde laar. Inderdaad open lucht of open chakra’s misschien? Dan ga ik natuurlijk voor de kop die tegen de keel rust. De verbinding van de kruin met de keel. Hoe goddelijk kan een klank zijn, als god hem spreken kan…… daar zing je voor….. als jij jouw vleugels hebt uitgeslagen en zij je meeliften…..

De kruin. Het herleidt ons naar het hogere die velen nog steeds als de mooiste tuin van hen henzelf zien. De tuin die met veel zorg en liefde is gemaakt, opgebouwd, helpen bloeien, belicht (de zon, ons hart) en beschermt (je vader).

Hoe moeiteloos om aan te nemen dat het ons vanzelf (net als de bloem) afgegaan is (hij verraste je niet met zijn bezoek) en dan blijken hiertoe meerdere wegen te herleiden, dan enkel ons gebruikelijke (de andere opening/deur). Waarbij het vertrouwde binnen ons zich steeds blijkt te vernieuwen (bezoekers). De schoonheid van onze herinneringen (wolfskleuren, denk je meteen), kan dan soms een beroep doen op onze verwachtingen (vader niet meer in de tuin) en wanneer wij dan nog even geneigd zijn om de buitenkant (op) te schonen (badkamer), werpt onze omgeving ons toch gauw alweer naar binnen (spiegel).

De schoonheid die omhuld is vanuit de kern, met elke beweging sierlijk genomen. "Wie van ons heeft het woord van binnen dat nog niet geluisterd is (zal blijken te zijn/)?" Dat zei de oude wijze adelaar, met nadruk (de tattoo), terwijl hij zijn vleugels uitgereikt heeft en alom zijn vrijheid uit. "Van binnen huis ik, zegt hij met z'n "blauw  :P druk ".... ,

....een onverdeelde mening (mooi of niet) weliswaar en gericht op het heden, komt hij de dingen onder ogen (kop op de borst). Maar ongezegd spreekt elke kant zich tweedelig uit (ook de rug); hier en nu, morgen en later....….. dan weer…  ;) Dualiteit lijkt alleen eenzijdigheid te creëren maar ook dan maar voor even. In beide kanten zit/schuilt namelijk het (ene) ingrediënt dat hen weer samenbrengen zal en dus opent zich hier de poort naar wie “ik” zal zijn (toekomstige jij); vanuit wie “ik” geweest ben (de vroegere jij verleden) en wie “ik” kan zijn (jouw ik potentieel). Nu nog de keuze....

Terug(deinsen)seinen (je kijkt hen aan op de tattoo)..... geeft toe, aan wie innerlijk nog wat overtreffen wil. Je omhulsel (kleding) is weg en de kans dat bekeken bent. Wanneer je kansen ziet belopen geeft levensstroom aan, welke kant uit.

Nu je voluit zingen kan, kun je ook het muziek beluisteren omdat je het bezield hebt. Dus, de zang is ongehoord, misschien, maar nooit vreemd geweest. Want een persoonlijkheid die zich alles mag noemen, ziet in dat de binnenste buitenkant alles is (een tattoo maakt toch niet naakt), op elk moment (de klanken en vleugels uhm ik bedoel vingers natuurlijk). Zo ook alles nu en hier is (plotseling merk je op). Waarop momenten, nog veel meer momenten zijn gebleken en zich heeft geopperd (klinkt erg Indiaans, die adelaar) in het hedendaagse. Zo ook altijd een verleden dat wel degelijk hier en nu met zich gebracht heeft.

Veel liefs,
Happy



Voor als je interesse niet uitgaat naar de opbouw :)

De boven kijk met open vizier

Een blauwe aarde laar. Inderdaad open lucht of open chakra’s misschien? Dan ga ik natuurlijk voor de kop die tegen de keel rust. De verbinding van de kruin met de keel. Hoe goddelijk kan een klank zijn, als god hem spreken kan…… daar zing je voor….. als jij jouw vleugels hebt uitgeslagen en zij je meeliften…..

De kruin. Het herleidt ons naar het hogere die velen nog steeds als de mooiste tuin van hen henzelf zien. De tuin die met veel zorg en liefde is gemaakt, opgebouwd, helpen bloeien, belicht en beschermt.

Hoe moeiteloos om aan te nemen dat het ons vanzelf afgegaan is en dan blijken hiertoe meerdere wegen te herleiden, dan enkel ons gebruikelijke . Waarbij het vertrouwde binnen ons zich steeds blijkt te vernieuwen . De schoonheid van onze herinneringen, kan dan soms een beroep doen op onze verwachtingen en wanneer wij dan nog even geneigd zijn om de buitenkant (op) te schonen, werpt onze omgeving ons toch gauw alweer naar binnen.

De schoonheid die omhuld is vanuit de kern met elke beweging sierlijk genomen. "Wie van ons heeft het woord van binnen dat nog niet geluisterd is?" Dat zei de oude wijze adelaar, met nadruk terwijl hij zijn vleugels uitgereikt heeft en alom zijn vrijheid uit. "Van binnen huis ik, zegt hij met z'n "blauw  druk ".... ,

....een onverdeelde mening weliswaar en gericht op het heden, komt hij de dingen onder ogen. Maar ongezegd spreekt elke kant zich tweedelig uit; hier en nu, morgen en later....….. dan weer…   Dualiteit lijkt alleen eenzijdigheid te creëren, maar ook dan maar voor even. In beide kanten zit namelijk het ingrediënt dat hen weer samenbrengen zal en dus opent zich hier de poort naar toekomstige jij..... vanuit de vroegere jij én jouw ik potentieel.....nu nog de keuze....

Terug(deinsen/)seinen...., geeft toe aan wie innerlijk nog wat overtreffen wil. Je omhulsel is weg en ziet kans bekeken te zijn. Maar, wanneer je kansen ziet belopen geeft levensstroom aan, welke kant uit.

En nu je voluit zingen kan, kun je ook het muziek beluisteren omdat je het bezield hebt. Dus, de zang is ongehoord, misschien, maar nooit vreemd geweest. Want een persoonlijkheid die zich alles mag noemen, ziet in dat de binnenste buitenkant alles is en op elk moment. Zo ook alles, nu en hier is.

Waarop momenten, nog veel meer momenten zijn gebleken en zich heeft geopperd in het hedendaagse. Zo ook altijd een verleden, dat wel degelijk hier en nu, met zich gebracht heeft.

Veel liefs,
Happy  ;)

Navigatie

[0] Berichtenindex

[#] Volgende pagina

[*] Vorige pagina