Fantastisch hoe goed deze kaart hier reeds is geanalyseerd. Ik heb deze kaart net getrokken en zou mijn eigen synthese van wat reeds gezegd is hierbij willen voegen. Ik voeg niets nieuws toe, maar probeer de symboliek naar mijn hand te zetten om verder te kunnen, en waarom niet op het forum.
Voor mij, voor mijn legging, heeft de Maan inderdaad alles met angst te maken, de angst aan het begin van de weg, het project. Maar vooral, de weg UIT deze angst, uit de duisternis.
Deze angst heeft vele lagen:
• De bergen: het vermoeiende van het project
• Het lange pad: de duur van het project
• De donkerte: de onbekendheid, angst voor onverwachte obstakels en voor het slechte overzicht (zit ik wel juist?)
• De torens: de grens, de angst om de veilige thuishaven te verlaten
• De blaffende hond/huilende wolf: de praktische bezwaren, gekende, reeds ingeschatte gevaren die te overwinnen zijn. Anderzijds: je omgeving die blaft en huilt en je waarschuwt voor de gevaren en niet wil dat je vertrekt.
• De kreeft: de onbeschrijfelijke angst, irrationele angst, de meest beangstigende angst. Voelt aan als de grootste angst, de meest onoverkomelijke, maar dat is enkel omdat ze ontsproten is aan je eigen verbeelding die je zot kan maken. De belangrijkste ook om te overwinnen: deze angst bevindt zich helemaal aan het begin van de weg. Het is niet duidelijk waar deze angst opeens vandaan komt, inderdaad uit het onderbewuste water maar dat is zo wijds en diep en ondoorzichtig en onbekend.
Anderzijds:
• De bergen zijn de kleine overwinningen onderweg en geven moed om door te gaan.
• Het pad is blijkbaar reeds uitgestippeld, heeft de zegen van God.
• Het is ook niet pikkedonker, de zon is nooit ver weg (omdat ze indirect de maneschijn levert), ze verliest je niet uit het oog. Het blijft ook niet donker, enkel het begin van de tocht verloopt in de duisternis. Van zodra de zon ’s ochtends weer gaat schijnen verandert deze nachtelijke trektocht in een mooie wandeling in de bergen, fijn om te doen.
• De torens zijn helemaal geen obstakel, de doorgang ertussen volledig open. Dit is een hele kleine hindernis en na een paar meter wandelen al overwonnen.
• De honden zijn gekende dieren, we houden ze als huisdieren. We weten goed hoe we ze moeten behandelen om niet gebeten te worden. De honden kunnen makkelijk mee op je tocht, als bagage, voorkennis, houvast. Of als de blaffende honden je vrienden zijn: die blijven niet blaffen en eens je je keuze hebt doorgezet en vertrokken bent, stoppen ze met blaffen en blijven ze trouw aan je zijde.
• De angst voor die rare kreeft die opduikt uit het onderbewuste is irrationeel, imaginair. Bij de andere angsten is het veel duidelijker waarom ze je parten spelen, en daarom zijn ze ook handelbaar. Maar bij die kreeft is dat veel onduidelijker, en daarom is de angst ervoor moeilijker te behandelen. Belangrijk hierbij is dat het mààr een kreeft is, die is helemaal niet gevaarlijk. In je verbeelding echter is deze kreeft een monster met klauwen, maar hoe vecht je tegen je eigen verbeelding? Als je niet oplet hangt de kreeft zich met haar scharen vast aan je broek en geraakt op die manier wél betrokken bij je reis, de hele tijd voel je die scherpe scharen en de kreeft zorgt ervoor dat je niet van je reis kan genieten. Deze angst heeft geen enkele grond!
Besluit: Allemaal overwinbare obstakels die zich voordoen aan het begin van een project, gevolgd door een boeiend, mooi avontuur.
Ik vind dit dan ook zeker een positieve, beloftevolle kaart, op voorwaarde dat je de kreeft niet op het land laat komen, of dat je ze van je af kan schudden en je irrationele angst overwint…
Dit kan echter op elk moment op de reis nog. Gewoon even schudden met de poep en de kreeft is dood.
